Algemeen: fijne gedisciplineerde leerlingen! Hun Engels is echter slecht. Het is een verplicht vak, maar daar merk ik weinig van. Ok: ik doe extra mijn best in het Spaans en dat is voor mij weer heel goed!

Ik had gedurende mijn 'lesdagen' een eigen lokaal tot mijn beschikking. Om wat ruimte te creeren voor de grote kunstwerken, werd het meubilair naar achteren geduwd. En de apparatuur werkte uiteindelijk. Alles wat ik in Nederland had voorbereid, kwam helemaal uit de verf. De studenten waren onder de indruk.

Wat ik had meegenemen uit Nederland: grote vellen A2-tekenpapier, acrylverf, penselen, afbreekmesjes, sponsjes en twee uitegebreide powerpointpresentaties en de film Los Colores de Holanda.

Wat ik ter plekke nog moest kopen: grote panelen om de artworks op te maken. Gelukkig was de bouwmarkt in Cuernavaca op zondag open en pasten de panelen in de schoolbus. Anders had ik niet geweten hoe we het op plaats van bestemming moesten krijgen...

Drie lange dagen. Om 5 uur 's ohtends op om om tijd de schoolbus te halen. De lessen begonnen om 7 uur. En de workshop was nauwelijks afgerond of de volgende groep stond alweer te drammen om naar binnen te mogen. De groepen waren afwisselend: soms alleen meiden (sector verzorging) soms alleen jongens (sector techniek) en soms gemengd (sector toerisme) maar allemaal rond de 25 studenten per groep.

project 1
HERBOUW DE STAD CUERNAVACA MET DE TYPISCHE STIJLEMENTEN VAN DE MEXICAANSE ARCHITECTUUR

inleiding

Ik liet schetsen, illustraties en collages zien die ik tijdens en n.a.v. verschillende reizen heb gemaakt. Architectuur en hoe mensen wonen is al jaren een terugkerend thema in mijn werk. Het werd tevens een lesje aardrijksunde, want ik leidde iedere afbeelding in met de wereldkaart. De lokatie van de plaats waar het kunstwerk of de tekening tot stand was gekomen, had ik rood omcirkeld. Het viel me op dat het met de topografische kennis van mijn studenten niet echt beter was...

De exacte realiteit middels een foto, een impressie van de realiteit middels een snelle schets en een interpretatie van de relaiteit door de kunstenaar.

Klinkt ingewikkeld, maar met de geselecteerde beelden kon ik het goed uitleggen. Een foto is wat iedereen ziet en herkent. Geen twijfel over mogelijk, want het is een exacte kopie van de werkelijkheid. Een tekening of schets is een stuk minder gedetailleerd, en slechts een impressie van wat je ziet. Wel herkenbaar. De studenten wilden niet geloven dat mijn meeste snelle schetsen in slechts een paar minuten tot stand komen. Mijn artwork vervolgens gaat nog een stap verder: weliswaar zijn er herkenbare elementen te zien, maar het is geen kopie van de werkelijkheid.

Stileren of: wat kun je weghalen zonder dat de essentie verloren gaat?

Na een kleine impressie van de architectuur van Nederland (Centraal Staion, NMB, kubuswoningen) heb ik de studenten zich laten verdiepen in de stijlkenmerken van de Mexicaanse architectuur. Ik had voldoende plaatmateriaal en ansichtkaarten van Cuernavaca en omgeving ter inspiratie en studie. A|an de hand van deze kenmerken, maakten de studenten sjablonen.

afdrukken en diverse lagen over elkaar

en de uiteindelijke resultaten:

project 2
LOS COLORES DE HOLANDA

Ik vroeg ruim 100 mensen uit het hele land mij een foto van een willekeurige plaats in Nederland te zenden. Een foto waarin een bepaalde kleur overheerste of nadrukkelijk aanwezig was.

Fantastisch hoeveel bijdragen ik van iedereen heb gekregen: heel veel mooie en bruikbare foto's voor de film Los Colores de Holanda. Op deze manier wilde ik een dwarsdoorsnede van onze cultuur laten zien. Een beeld van Nederland door de ogen van ruim honderd anderen! En dat is gelukt: een mooie compilatie van ons dagelijks leven, hoe we wonen, wat we vieren. Onze natuur en architectuur. Onze seizoenen. Kortom: een geslaagde actie! Ik vond het ook heel fijn om deze opzet aan de kinderen in Mexico te vertellen: op die manier gaf ik aan dat ik heel veel Nederlanders ook met hun leven had geconfronteerd.

(Het lukt me niet om het origineel te verkleinen zodat het voor internetgebruik downloadable wordt, dus even een kleine impressie in woorden)

De film:

wit:
o.a. wasgoed, sneeuwlandschap. rijp, judo, lesbisch echtpaar, tulpen, eerste communie
rood:
o.a. paddestoel, Anna op glijbaan, souvenirwinkel, schaatsen met stoel, vuurtoren, sinterklaas, brievenbus
geel:
o.a. kaaswinkel, Anna knutselt, detail paardebloem, trein, kubuswoningen, duckrace
grijs:
o.a. spinneweb, fietsenstalling, sloot, Zeeuwse kust, aardappelveld, vertrekhal Schiphol, meeuwen', molen
oranje:
o.a. voetbalgekte, vlaggen in Schiedam, Herman's schoenzool, kermisattractie, interieur NS-trein, voetballeeuwtjes, konninginnedag, vrijmarkt, bloemencorso
groen:
o.a.moestuin, avondvierdaagse, heuvels Zuid-Limburg, nest met merels, Euroborg stadion
bruin:
o.a. gevels, koe, mist op rivier, sjoelbak, schelpen, strand, molen, zeehonden op zandbak
blauw:
o.a. brug Nesselande, containers in haven, boot, zeilschip, fanfare, kerkorgel, Hansje Brinker, bingo
roze:
o.a. krokussen, handschoen, haloween, kunstflamengo's, tulpenveld, krokussen
zwart:
o.a. Zeeuwse klei, molen, Ilse aan strand, zwarte Piet, visserskoor in klederdracht, kalfje,

Bovenstaande geeft een aardig cliche-beeld van de Nederlandse cultuur. Er viel een hoop ter vertellen en veel beelden leidden tot verbazing, verwondering en herkenning. En probeer maar eens het verhaal van Hansje Brinker met zijn vingertje in de dijk in het Spaans uit te leggen. Alleen al het feit dat ons land meters onder de zeespiegel ligt, zorgt voor vragende gezichten.

de schoenzool

Een leuke oranje bijdrage van Frans Schouwenburg: een ingesmeerde schoenzool van schoen broer Herman om afdruk mee te maken (dat is kunst). Deze foto inspireerde me. Met dat gegeven wilde ik met de studenten aan de slag.

Plaatsbepaling. Hoe sta je in je schoenen? welke richting kies je straks? Hoe loopt het pad in je toekomst?

Naar aanleiding van het hoofdstuk 'aardrijkskunde' in mijn boek (waar ik projecten beschrijf over plaatsbepaling) ging ik met de studenten het gesprek aan: over de veilige plaats binnen de muren van het weeshuis, de richting die ze hebben gekozen in hun studie, hun leven als ze zelfstandig zijn. Hun toekomstverwachting en welke stappen ze straks gaan nemen. Symbolisch vroeg ik ze die voetstap te consolideren: dit moment met je verwachtingen van nu vastleggen!

afdrukken

Om de beurt een afdruk van je schoenzool in je lievelingskleur (n.a.v. de verschillende kleuren in de film) op een heel groot vel. Iedereen kreeg de kans om zijn/haar richting letterlijk aan te geven. Met een pijl. En waar gaat deze pijl heen? Mooie verhalen bij de afdrukken.